Pandemi Döneminden Sonra Eğitim Felsefemizi Yeniden Gözden Geçirelim

Ülkedeki birçok öğretmen gibi, kısa süre önce yüz yüze öğretimden çevrimiçi öğretime hazırlık için çok az zaman geçirdim. İlk önce normal günlük prosedürlerimi neredeyse taklit etmeye çalıştım - tutarlılığın ve aşinalıklığın faydalı olacağını düşündüm. Yanılmışım: Öğrenciler için en iyi olduğunu düşündüğüm şeyi yapmama rağmen, bu bilinen prosedürler olsa bile genel bir katılım eksikliği vardı.

Cesaretim kırıldı. Nereye gitmem gerektiğini biliyordum ama oraya nasıl gideceğimi göremiyordum. Okul yılının geri kalanında okula geri dönmeyeceğimize dair bir teyit aldığımızda, düşünmek için bir hafta sonu geçirdim. Bu süre içinde kaybolduysam, öğrencilerim de kesinlikle vardı.

Öğrencilerimi tipik koşullar altında kullandığım şeye benzetmeye çalışıyordum. Ancak gerçek şu ki, bunlar tipik koşullar değildi. Bu bir krizdi ve aynı yolda kalma girişimleri boştu. İleriye giden yolu çizmeme yardımcı olmak için öğretim felsefemi tekrar gözden geçirmem ve bu felsefeyi yeni duruma uygulamam gerekiyordu.

Öğretim felsefesi, öğretme ve öğrenmede neyin önemli olduğuna dair inançlarının ve düşüncelerinin bir ifadesidir. Genellikle kişinin nasıl ve neden böyle öğrettiğinin bir-iki sayfalık yazılı açıklamasıdır. Her kararı aşar ve sınıfta öğrenmenin gidişatını yönlendirir.

Bir öğretim felsefesinde bulunan bazı tipik ifadeler “Sınıfta farklılaşma her öğrencinin başarılı olmasına yardımcı olur” ve “Ders ilerleme hızı öğrenci davranış sorunlarını en aza indirir” dir. Bu tür ifadeler genellikle felsefenin arkasındaki mantığı ve öğretmenin bunu nasıl örneklendireceğini açıklayan daha geniş bir bağlam içine yerleştirilir.

Bir krizle karşılaştığında, bir kişinin öğretim felsefesinin her yönünü faydalı bir şekilde hatırlamak mümkün müdür? Muhtemelen değil. Bu yüzden felsefemi hatırlaması kolay bir şekilde kısalttım. Bu, ona netlik kazandırdı ve daha hızlı hatırlanmasına izin verdi.

Felsefem aslında beş paragraf uzunluğundaydı. Başlangıçta birçok genel “inanıyorum” ifadesi vardı. İlk temel nokta kavramları anlamaktı. Bu bölümdeki bir cümle şuydu: “Bir şey üretebilmek önemlidir, ancak bunun neden önemli olduğunu anlamak öğrencilerimin başarısı için çok önemlidir.” Paragrafı özetlemek gerekirse, “Kavramlar çok önemli” yazdım.

İkincisi, süreçleri tartıştım. Bir cümle, “Onları ürüne yönlendiren yol, daha fazla değilse, ürünün kendisi kadar önemlidir.” Bunu "Ürün üzerinden işleme" olarak kısalttım.

Son paragraf ilişkilerle ilgiliydi. “En iyi çabalarıma rağmen, öğrenciler okulla, birbirleriyle ve öğretmenleriyle bağlantılı değilse, öğrenmede zorluk çekebilirler” diye yazmıştım. Bunu, “İlişkiler kuralı” na yoğunlaştırdım.

Yeniden gözden geçirilmiş felsefem, anımsatıcı CPR'yi kullanan üç kısa ifadeden oluşur:

Kavramlar çok önemlidir.

Ürün üzerinden süreç.

İlişkiler kuralı.

Her zaman bu inançlar tarafından yönlendirildim. Şimdi onları hızlı bir şekilde hatırlayabilirim ve bunun şu anda bana çok yardımcı olduğunu buldum.

Öğretim felsefemi yoğunlaştırdığımda, nerede yanlış yaptığımı fark ettim: Felsefemi proaktif olarak kullanarak yanıt vermek yerine krize tepki gösteriyordum.

Öğretim felsefenizi gözden geçirirken, kendinize anımsatıcı KRİZ kullanarak aşağıda özetlenen aşağıdaki soruları sorabilirsiniz:

Yetenek: Öğrenme platformunuzun, kendinizin ve öğrencilerin yetenekleri nelerdir?

Güvenilirlik: Planlarınız ve yazılımlarınız güvenilir mi?

Yetersizlik: Bu durumda ne yapamazsınız?

Uygunluk: Planlarınız mevcut duruma uygun mu?

Yaratıcılık: Nasıl dahiyane olabilirsiniz ve hala felsefenize sadık kalabilirsiniz?

Sürdürülebilirlik: Yaptığınız şey uzun vadede sürdürülebilir mi?

Bu çerçeveyi kendi gözden geçirilmiş öğretim felsefeme uygulamak basitti. Gözden geçirilmiş öğretim felsefemdeki - kabiliyetim- ilk kelimeyi aldım ve mevcut yeteneklerimizle öğrencilerimin başarısı için hangi kavramların önemli olduğunu sordum. İkinci bölümü, süreci değerlendirirken, öğrencilerin bir değerlendirme süreci boyunca çalıştıkları ödevler oluştururken mevcut yeteneklerini göz önünde bulundurdum.

Bu şekilde krizin her bileşeni için devam ettim.

Bir kriz sırasında açık bir kafa tutmak zordur, ancak inançlarımıza dayanmak bize yol gösterebilir. Öğretim felsefenizi kısa ifadelere yoğunlaştırmak, bu anlarda neyin önemli olduğunu hatırlamanıza yardımcı olacak ve sizi merkezlenmiş ve açık tutmanıza yardımcı olacaktır - ve bunu işinize uygulamak, herkes için bir yol çizmenize yardımcı olacaktır.

Aaron Tombrella
Yazdı

Kaynak: edutopia.com