Hata Dostu Sınıf

Hata Dostu Sınıf

Hatalardan ders almak büyüme için çok önemlidir. İşte öğretmenlerin bunlardan yararlanmak için hazırlanabilecekleri birkaç yol.

Hatalar öğrenmenin doğal bir parçasıdır, ama öğrencileri sürekli hata korkusuyla doldurursak öğrenciler kritik dönemlerinde gelişemez.

Öğreneceksek hatalar çok önemlidir ve bir yöntemdir de. Hatayı kullanarak öğretmen bu anlamda Descartesin metodik şüphesi gibi öğretmen için öğretme yöntemi olabilir. Youki Terada "Hatalar, bilişsel hesaplamayı zorlayan, beyni çelişkili bilgileri uzlaştırmaya ve daha doğru, kalıcı çözümler oluşturmaya zorlayan çok önemli bilgilerdir." Diyor. Terada, Mindset: The New Psychology of Success kitabının yazarı Carol Dweck'in işaret ettiği bir noktaya değiniyor : "Bir öğrenci her hata yaptığında ... bir sinaps büyür."

İlginç bir şekilde, bir öğrencinin bir hata yapmaktan korkmayan ve hatadan dolayı suçlu duymama karşı duyduğu güven, öğrenmelerinde rol oynar. The Annual Review of Psychology dergisindeki bir araştırmada, öğrencilerin cevaplarının doğru olduğuna şiddetle inandıklarından çok, tereddütlü olduklarında öğrenmeye daha iyi hazırlandıkları öne sürülüyor. Bu tereddüt sonucunda daha güvenilir bilgiye, öğrenmeye ulaşan öğrenci için, doğru olduğunu kuvvetle düşündükleri bir yanıt, bireyler doğru yanıtı daha iyi hatırlamak için dikkat kaynaklarını kullanabilirler.

Bununla birlikte anahtar hataları doğru kullandığınız da hatayı yapan öğrencileri damgalamaktan da uzak olursunuz.. Hata dostu bir sınıfta, öğretmenler hataları öğrencilerin ders içeriğini nasıl anladıklarını değerlendirmek ve eleştirel düşünme becerilerini desteklemek için fırsatlar olarak kullanabilir. Seale, hataların kucaklandığı ve eleştirel düşünmenin müfredatın doğal bir parçası haline geldiği bir ortam yaratmak için öğretmenlerin düzenli olarak hata analizi yaparak - öğrencilerin bir derste yoldan çıkma olasılıklarını ciddi şekilde düşünmelerini - önermektedir.

Seale, bunu eğitimde eşitliğin bir yönü olarak görüyor. "Eleştirel düşünme lüks bir şey olmamalı" diye yazıyor, "ancak mevcut sistemimiz genellikle bu şekilde davranıyor ve bu tür zorlu işleri yalnızca en ileri düzeydeki öğrenciler için bir kenara bırakıyor." Öğrencilerin hata yapmaktan korkmaları halinde, "eğitim deneyimlerinin temel bir parçası olarak kırılması gereken şeylere liderlik etme, yenilik yapma ve kırma" fırsatlarının reddedildiğini savunuyor.

HATALARDAN EN İYİ ŞEKİLDE NASIL YARARLANILIR?

"İyi" hataları önceden tahmin edin ve öğrencinin güvenini geliştirin: Verimli mücadeleyi devreye sokan ve öğrenmeyi artıran bir strateji olan öğretiminize öğrencilerin tahmin çalışması için fırsatlar oluşturmak iyi bir uygulamadır .

Seale, öğretmenlerin "iyi" hatalar için plan yaptıklarını öne sürüyor — fikirleri gerçeklerle karıştırmak veya farklı paydalara sahip kesirler eklerken yoldan çıkma gibi görünüşte temel dışı yanıtlar. Bir öğrencinin neden bir hata yapabileceğini önceden düşünerek, onu parçalarına ayırmalarına ve daha iyi bir sonuca varmalarına yardımcı olmaya daha hazırlıklı olacaksınız.

Olduğu gibi iyi hatalarla meşgul olun: Seale, iyi hataları zengin sorgulama için bir fırsat olarak kabul etmeyi öneriyor. "Öğrenmek için pek çok fırsat sunuyorlar ve bazılarının sihir olma potansiyeli var" diye yazıyor. Yanlış bir cevabı reddetmek yerine, "Bunu sana ne söyletiyor?" diye sormayı dene. Nedenini araştırdığınızda, öğrencinin kurduğu zekice bir bağlantıya şaşırabilirsiniz - daha da fazla bağlantı kurma fırsatı sunan bir bağlantı.

Öğrencilerin kasıtlı olarak iyi hatalar yaratmalarını sağlayın: "Öğrencilerimiz bir görevde yapılabilecek en öngörülebilir hataları tahmin ettiğinde, daha düşük seviyedeki sınava girme becerilerinin çok ötesine geçiyoruz ve bunun yerine öğrencilerin test gibi düşünmelerini sağlıyoruz. yapımcılar , çoktan seçmeli bir testte uygulanabilir (ancak yanlış) seçenekler ortaya koyuyor ”diyor Seale.

Öğrencilerinizden bir komuta üç yanlış ama iyi yanıt vermelerini istemeyi deneyin. Muhtemelen, fikirler arasında bağlantılar kurmalarına ve eleştirel düşünme becerilerini geliştirmelerine yardımcı olacak mantıksal olasılıklar bulacaklar.

Seale, öğrencilerin "Joe Schmo kuralı" olarak adlandırdığı şeyi uygulamalarını öneriyor: Onlardan, her zaman hileli cevaplara aşık olan ortalama bir insanı tökezletecek cevaplar oluşturmalarını isteyin. "Öğrencilerin çılgın, anlamsız seçenekler bulmasına izin vermek yerine, bu kural alıştırmayı zorlu bir üstbiliş düzeyinde tutuyor" diyor.

Öğrencilere hangi yanlış cevabın daha doğru olduğunu sorun: Genellikle bir cevap diğerinden daha doğrudur - yanlış cevaplarda bile bazı doğruluk unsurları vardır. Bu, incelikleri ortaya çıkarmak için bir fırsat yaratır.

Seale, öğrencilere her ikisi de yanlış olan, birinin kavramsal olarak yanlış ve diğerinin hesaplama açısından yanlış olduğu iki denklem sunmayı öneriyor. Ya da biri yapısal hataları olan, diğeri dilbilgisi hataları içeren iki paragraf önerin. Seale, "hangi yanlışın daha" doğru "olduğunu sormanın, öğrencilerin" ne "ve" nasıl "sormaktan" neden "ve" ne olursa "diye sormaya geçmesine yardımcı olduğuna inanıyor. Öğrencilere sadece dünyayı analiz etmekle kalmayıp, gerekli araçları sağlamak için gerekli bir değişim olduğunu göstermek gerekiyor.

Meghan Laslocky / yazdı

Kaynak: https://www.edutopia.org/

Çeviri ve Düzenleme:
Aytaç KAYMAK /Rehber Öğretmen