Erdal Atıcı yazdı: Güle güle mavi gözlü Cumhuriyet kadını

Tam da evden çıkmak üzereydim. O anda bir arkadaşın iletisinden öğrendim Fatma Girik'in bu dünyadan ayrıldığını...

Çocukluğum ellerimden tuttu, çok üzgündü. Geri dönüp bilgisayarın başına oturduk. O söyledi Ben yazdım...

"Sinemaları çok seviyorduk o zamanlar. Çocuklar okuldan kaçtığı zaman genelde sinemalarda bulunurdu. Benim de çok kaçmışlığım vardır sinemalara...

Küçük bir kasabada, yazlık sinemalar, o sinemalarda satılan tuzlu çekirdek ve yerli gazozlar. O zamanlar hayatın bizim için anlamı buydu yalnızca...

İnanılmaz filmler gelirdi Ortaca'ya... Koca bir kasaba halkı sinemada güler, ağlar, mutlu olurdu.

Filmlerde ağlayanlar, kahkaha atanlar, yerli tersi bağıranlar, acı acı sigara çekip hüzünlenenler. Kendi hayatından daha kötü hayatları görüp kahrolanlar...

Küfredenler... Kendi yaşamını sinemada bulanlar...

Ertesi günü aksama kadar koca bir kasaba akşam izlenen filmi konuşurdu.

Ses, Hayat, Hey gibi renkli dergilerden ögrenirdik akşamları hüzünle izlediğimiz sanatçıların renkli yaşamlarını...

Kızlar; Fatma Girik, Türkan Şoray, Filiz Akın olmak istediklerini söylerdi. Erkekler ikiye bölünürdü çoğu kez. Çoğunluk Cüneyt Arkın olmak isterdi. Ne de olsa gökyüzünde uçuyordu, kalelere uçarak giriyordu.

Bense Tarık Akan ve Yılmaz Güney hayranıydım...

Fatma Girik'in gözlerine hayrandık hepimiz. Biraz da sertliğine galiba...

Siyah beyaz günlerimizdeki en güzel hatıralar arasında kaldılar. Sonraki yıllarda da severek izledik onları.

Hep bize Atatürk ve Cumhuriyet kadını nasıl olur onu gösterdiler.

Hep birlikte Atatürk'ün yolunda yürüdük...

Bir yıldız daha kaydı aramızdan. Onu ve filmlerini unutmayacağız...

Güle güle mavi gözlü Cumhuriyet Kadını güle güle...